Thirrja përballë sistemit

Në pjesën e gjashtë të ciklit "Për një sociologji të profecisë", Rudian Zekthi kalon nga kornizat konceptuale të ligjëratave të mëparshme (grupet, brezat, kategoritë) te pyetja më e mprehtë praktike: çka ndodh kur muslimanët përballen me sistemin që i rrethon? Ai bën një dallim thelbësor mes "davetit horizontal" — thirrjes mes muslimanëve dhe brenda komunitetit fetar — dhe "davetit vertikal", pikërisht atij që u drejtohet strukturave të pushtetit, autoriteteve dhe sistemit që udhëheq shoqërinë.

Zekthi argumenton se metoda profetike e Muhamedit (a.s.) dhe e profetëve para tij ishte pikërisht kjo — sfidimi i drejtpërdrejtë i sistemit të kohës — dhe se ky komponent thelbësor po mungon në thirrjen bashkëkohore muslimane shqiptare. Kur ne dështojmë ta bëjmë davetin ashtu siç e bënë profetët, argumenton ai, prodhojmë përgjigje justifikuese për mangësinë tonë në vend të ballafaqimit me realitetin.

Në pjesën e dytë, Zekthi zhvendos analizën te niveli i argumentit: sistemi mund t'i përgjigjet thirrjes profetike vetëm në dy mënyra — me argument të kundërt, ose me dhunë. Kur ne e mbajmë davetin në nivelin e argumentit dhe të doktrinës — dhe jo në nivelin e emocionit apo të reagimit personal — sistemit i mbetet vetëm ose të pranojë të vërtetën, ose të dhunojë me qëllim ta hesht. Ky është, thotë ai, sfida që u vendos para muslimanëve shqiptarë sot në Shqipëri dhe Kosovë.

Disa pika që trajtohen: 📌 Daveti horizontal (mes muslimanëve) kundër atij vertikal (drejt sistemit) 📌 Metoda profetike si sfidim i drejtpërdrejtë i strukturave të pushtetit 📌 Përgjigjet justifikuese që prodhojmë kur nuk e bëjmë davetin profetik 📌 Pse thirrja duhet ta ballafaqojë sistemin, jo vetëm t'i mësojë muslimanët 📌 Historia e Profetit Muhamed (a.s.) si model i ballafaqimit doktrinar 📌 Zhvendosja e ballafaqimit në nivelin e argumentit 📌 Sistemi mund të përgjigjet vetëm me argument të kundërt ose me dhunë 📌 Aplikimi te muslimanët shqiptarë në Shqipëri dhe Kosovë

📍 Prishtina Talks